OʼZ  ЎЗ  РУ  EN

Rahim Qodirov. Tilni tiygan yaxshi (qatralar)

YER MEHRI


– Namuncha yerga yopishmasang, – debdi Shamol.
– Yerning mehri, bag‘ri issiq-da, – debdi Qor.

SHAKL


– Ko‘p siqmagin, ezildim-ku! – zorlanibdi Loy.
– Siqmasam, g‘isht shakliga kirib bo‘psan! – deb javob qilibdi qolip.

GO‘ZALLIK


– Odamlar nega doim senga intiladi? Siring nimada?– so‘rabdi Jar.
– Ularni boshimga ko‘tarib, dunyoni ko‘rsataman, – debdi Cho‘qqi.
 

ALAM VA G‘AM


Alam sherigi G‘amga debdi:
– Tabassum bilan gaplashma, u bizni ko‘rolmaydi.

BAG‘RI ISSIQ


– Toshko‘mir buncha qop-qora, xunuk bo‘lmasa? – debdi Kesak.
– Sirtdan baho bermagin, uning bag‘ri naqadar issiq, – debdi Tosh.

GUL VA ZARPECHAK


Zarpechak Gulga o‘shqiribdi:
– Qurib ketgur. Odamlar bo‘yi-basting uchun doim bizni yuladilar!..
– E, nodon, shunga quritadilar, deb o‘ylanasanmi? Axir, barcha narsani bo‘g‘ib ko‘kartirmaysan-ku?!.

TO‘G‘RILIK UCHUN


Bolg‘a egri mixni to‘g‘rilashga harakat qilardi. Shunda egri Mixdan nido chiqibdi: 
– Rahming kelsin...
– Bo‘lmasa, to‘g‘ri tur-da, – debdi Bolg‘a.

QO‘NIMSIZLIK


– Meni nega shamol quvlagani quvlagan? – so‘rabdi Somon.
– Ildizingdan ayrilgansan! Shunga qo‘niming yo‘q, – javob beribdi Chinor.

ULUG‘ BAXT


– Oqibating shu ekan: bir zum yonib, keyin keraksiz bo‘lib qolding-ku! – debdi Kulga Kesak.
– Axir, olov bo‘lib, odamlarning xizmatini o‘tab, burchimni ado etdim. Bundan ulug‘ baxt bormi! – debdi Kul.

VAZIFA


– Ko‘p gapirib, boshimizni og‘ritib yubording, – dedi Tishlar.
– Vazifam gapirish-da, – deya yaltoqlanibdi Til.
– Tilni tiyish ham bizning vazifamiz doirasiga kiradi!
Tishlar birlashib, og‘izni ochirmabdi. 

DEVOR


– Odamlar g‘alati-da, devorning qulog‘i bor, sekin gapiringlar, deb meni gunohkor qilishadi, – debdi Devor.
– E’tibor berma, ular bir-birlaridan qo‘rqqanlaridan sendan xavotirlanishadi, – debdi shift. 

QADR


– Qisqich o‘zi nima-yu, xizmati qancha bo‘lardi?
– Xizmatini qadrlaymiz. Bizlarni birlashtirib tursa, bo‘lgani, – izoh beribdi Qog‘oz.

BAG‘RI KENGLIK


Toshlardan o‘tayotgan issiq harorat tuproqni qizdirardi.
– Toshbag‘irsan, deyishardi. Haq ekan, bunchalik kuydirmasang?
– Nima qilay, Quyoshni ko‘rdim deguncha taftida yonaman, – debdi tosh.

ALHAZAR


– Boshni men omon saqlab turibman, – debdi Til.
– Alhazar! Tavba! – deb hayron qolibdi Aql.
 

OQIBAT


Farzin Filga izoh beribdi:
– Ruh o‘zini to‘g‘rilikka uraverib, oqibat o‘rnini chetdan topdi-ku.
– Undoq emas. Shohimiz uning sadoqatini bilib, o‘z o‘rnini topshirgan, – debdi Fil.

“Yoshlik” jurnalining 2011-yil, 7-sonidan olindi.
© 2004-2019 - Ziyo istagan qalblar uchun! Saytda taqdim etilgan elektron manbalardan faqatgina shaxsiy mutolaa maqsadida foydalanish mumkin. Tijoriy maqsadlarda foydalanish (sotish, chop etish, ko‘paytirish, tarqatish) qonunan taqiqlanadi. Saytdan materiallar olib chop etilganda manzilimiz koʻrsatilishi shart.