OʼZ  ЎЗ  РУ  EN

Said Ahmad. Masali gurba (hajviya)

MASALI GURBA*


Bir poshsho mushugini silab, taxtda mudrab o‘tirgan edi. Narigi poshshodan bazmga taklif qog‘ozi keldi. Poshsho shosha-pisha boshiga toj kiyib, sovg‘asini qo‘ltiqlab yo‘lga tushdi.
Bazm chinakamiga shohona bo‘ldi. Saroyni aytmaysizmi, hashamlari ko‘zni olaman, deydi. Dasturxonda dunyoning jami burchidan olib kelingan noz-ne’matlar bor. Poshsho oyog‘iga nimadir suykalayotganini sezdi. Engashib stol tagiga qarasa, mushugi. Jonivor poshshoga ergashib, izma-iz kelgan ekan. Poshsho birov sezmasin deb ikki etigini juftlab mushukni beozor qisib o‘tiraverdi.
Qaytishda poshsho mushugidan so‘radi.
— Ziyofat zo‘r bo‘ldi-a. Men poshsho bo‘laturib bunaqa mevalarni ko‘rmagandim. Qalay, bazm senga yoqdimi?
Mushuk bosh chayqadi.
— Menga yoqmadi. Shundoq katta saroyda bitta ham sichqon yo‘k ekan.
Qissadan hissa:
Adabiyotimizdan sichqon qidiradiganlar ko‘payib ketmadimikin?

__________
* Gurba — mushuk.

Eʼlon

© 2004-2019 - Ziyo istagan qalblar uchun! Saytda taqdim etilgan elektron manbalardan faqatgina shaxsiy mutolaa maqsadida foydalanish mumkin. Tijoriy maqsadlarda foydalanish (sotish, chop etish, ko‘paytirish, tarqatish) qonunan taqiqlanadi. Saytdan materiallar olib chop etilganda manzilimiz koʻrsatilishi shart.